Over

‘Your home is a microcosm of the world in which you live.’ (vertaling ‘Uw huis is een microkosmos van de wereld waarin u leeft’) Ik kwam deze woorden tegen in Dearest Priscilla: Letters to the Wife of a Colonial Civil Servant. Deze handleiding voor vrouwen van koloniale bestuursambtenaren is geschreven door Emily Bradley en werd uitgegeven in 1950, vlak voor het einde van het Britse Rijk en aan het begin van de onafhankelijkheidsbewegingen in West-Afrika. Hoewel deze handleiding regelmatig werd geraadpleegd door Britse kolonialen, is hij tegenwoordig opgeborgen in de speciale collectie van de Universiteit van Cambridge.

Welke wereld, of werelden, bedoelde Bradley? Ik wilde graag meer te weten komen over het thuis dat Bradley en haar lezers voor zichzelf creëerden, en over de mensen die daarin leefden en werkten. Hoe zag die ‘wereld waarin u leeft’, een Britse koloniale wereld, er in het dagelijks leven uit? En in hoeverre verschilde dit van de huiselijke wereld in Duitse en Franse koloniën aan het begin van de twintigste eeuw? Beyond the Bungalow is een poging om deze werelden te leren kennen door de ogen van mensen die imperialisme ervaarden, en door de (geërfde) herinneringen van hun kinderen, kleinkinderen en familieleden.

Deze website is onderdeel van een groter historisch onderzoeksproject naar Europees imperialisme bekeken door een lens van huiselijke ruimtes. Dit onderzoek begon in 2012 tijdens mijn postdoctorale fellowship aan de Universiteit van Cambridge, waar ik begon met een vergelijkend onderzoek tussen Britse, Franse en Duitse huizen in sub-Sahara Afrika tussen 1880 en 1960. Dit project, en bijbehorende website, zijn gefinancierd door The Leverhulme Trust.

Sommige bijdragen op deze website komen uit persoonlijke interviews en correspondenties die gehouden zijn tijdens mijn tijd in Cambridge, maar ook uit eerdere interviews met koloniale families in Duitsland en Namibië voor mijn boek Postcolonial Germany (Oxford University Press, 2014). Maar om de alledaagse ervaring van imperialisme voor zowel de voormalig kolonisator als de gekoloniseerde echt te begrijpen is het belangrijk om een groter netwerk van mensen te raadplegen zowel in Europa als in Afrika en Azië. Digitale technologieën maken verbindingen tussen geografische locaties mogelijk aangezien persoonlijk contact, bijna 150 jaar na de opening van het Suezkanaal, nog steeds veel tijd en geld kost.

Sinds 2015 werk ik bij het departement Geschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Samen met Anne Marijn Damstra, MA student Cultuurgeschiedenis van Modern Europe, heb ik het project uitgebreid naar negentiende en twintigste eeuwse koloniale huizen in verscheidende geografische locaties, inclusief de voormalige Nederlandse koloniën. Onze samenwerking zal dit onderzoek toegankelijker maken voor een grotere groep geïnteresseerden die betrokken zijn geweest bij het maken en wonen in koloniale huizen, of die de transformatie van deze huizen over de jaren hebben meegemaakt.

Het doel van deze website en bijbehorende publicaties is om ons begrip van de geschiedenis van het koloniale alledaagse leven beter te begrijpen vanuit een vergelijkende context. Daarnaast hopen wij meer informatie te krijgen over koloniale huizen vanuit verschillende perspectieven: van koloniale bestuurder tot klerk, van missionaris tot fundi, van settler tot bediende. Wij hopen op onze ‘Community’ pagina een ruimte te creëren voor productieve bijdragen over het alledaagse koloniale leven in de negentiende en twintigste eeuw en hedendaagse koloniale erfenissen.

Heeft u foto’s, schetsen of verhalen over koloniale huizen gebouwd in de negentiende en twintigste eeuw? Upload uw foto’s door te klikken op ‘Verhaal toevoegen‘. Blader door verschillende bijdragen onder de kop ‘Verhalen Bekijken‘. Of bezoek onze ‘Collectie’ pagina om inzicht te krijgen in de verschillende ruimtes van het koloniale huis en meer achtergrondinformatie te lezen.

We kijken uit naar uw reactie!

Dr Britta Schilling

Assistant Professor, Utrecht University